donderdag, 21. juli 2005 - 18:14

De Vierdaagse dag 3

Vandaag moesten de 50 km lopers de langste afstand lopen. Maar wel door een prachtige omgeving. Ik had er zin in, de heuvels zijn niet mijn zwakke punt. Bij het opstaan voelde ik me nog goed moe, maar dat zou wel overgaan dacht ik. Hoe anders zou het lopen.

De eerste tien tot vijftien kilometer gingen bijzonder slecht. Guido en Denise hadden een lekker tempo, maar ik zat er door. Een dip van vijftien kilometer. Terwijl ik andere jaren enorm genoot van de omgeving, zat ik alleen maar te denken aan de eerste militaire post. Want ik wilde stoppen. Ik zag het niet meer zitten. Niet vanwege de spierpijn, het zat volledig tussen de oren. Bij de rode kruis even gezeten en een bak soep deed wonderen. Ik werd weer wakker.

Met Guido en Denise lekker kunnen lopen tot de tweede post. Het weer was perfect, de stemming goed. En de omgeving prachtig. Ik genoot weer. Bij de saaie lus bood mijn iPod uitkomst, net als de dag daarvoor. Heerlijk muziekje en lopen maar. De andere twee van de groep ben ik op een gegeven moment kwijt geraakt. Guido had last van de knie en Denise bleef bij em. Ik ging mijn eigen tempo lopen, de enige manier om het vol te houden.

De tweede dip kwam in de buurt van Breedeweg. Vlak voor Groesbeek waar de Zevenheuvelenweg begint. Gewoon op, moe. De heuvels gingen op zich wel goed. Alleen jammer dat er zoveel mensen voor je zo langzaam lopen. Gewoon grote passen en dan ben je de bulten zo over. Maar de dip zat er nog in. Een dip die tot het einde zou duren. Met af en toe een kleine opleving. Bijvoorbeeld toen ik Paulette tegenkwam in Berg en Dal. Uitgevallen, maar wel ons aanmoedigen. Helemaal top. Het scheelde mij ook het sjouwen van de laptop overigens.

Erg moe kwam ik in Nijmegen. Waar het feest was, ik was alleen te moe om het echt te vieren. Erg jammer, want die aanmoedigingen slepen je er toch doorheen. Het leeft echt bij de bewoners. Erg leuk om te beleven en een van de redenen om verslaafd te raken aan de vierdaage. Voor de rest zat ik vooral te bedenken wat zo'n tocht met je lichaam en geest doet. Het is heel apart en niet uit te leggen. Er gaat van alles door je heen.

Na zeven doden gestorven te hebben, verrassend vroeg gefinished, niet veel later dan gisteren. Nog even een poging tot dansen gedaan en dan de rest van de groep opwachten in de kroeg. Het aantal foto's neemt overigens af; het wandelen wordt steeds belangrijker. Maar toch genoeg energie gehad om wat te doen.

Morgen de laatste dag, dat moet ik halen. Een tocht met heel veel feest, maar ook saaie stukken voor de 50 km lopers. Vanavond goed eten en vooral goed rusten. Morgen wil ik feesten!

Blik op Nieuws-medewerker Bas de Meijer loopt dit jaar mee met de Nijmeegse Vierdaagse. Elke dag zal hij een sfeer-impressie geven, gecombineerd met een aantal foto's van bezienswaardigheden die hij tegenkwam.
Provincie:
Tag(s):